Een schreeuw

Het is een dure plicht voor honkballend Nederland de accommodatie in Hoofddorp tot een succes te laten uitgroeien. Omgeven door argwaan, roddel en onvermogen ligt daar in de Haarlemmermeer een uniek complex dat een sportliefhebber laat watertanden.

Bij mijn jaarlijkse bezoek aan de faciliteiten voor Spring Training in Florida en Arizona realiseerde ik mij eens te meer hoe daar alles is afgestemd op de prestatie. Ik besefte dat Hoofddorp deze sleutelrol kan vervullen bij de verdere ontwikkeling van baseball in Europa. Nergens anders in ons werelddeel is zo veel ruimte gecreëerd voor training. Misschien moet je wel zeggen knap van de toenmalige leiding van de KNBSB en dapper van de gemeente Haarlemmermeer. Maar nu is er wel deze dure plicht die ver uitgaat boven het wel en wee van de hoofdklasser die er speelt. Die club redt het wel.

Dit jaar wordt veel bepaald. In Rio zal rondom de Olympische Spelen in augustus het besluit vallen dat honkbal en softbal terugkomen op het programma van de Spelen in 2020. Organiserend Japan heeft dat afgedwongen. Je hebt geen marketingmensen nodig om te beseffen hoe belangrijk dit is in de jaren eraan voorafgaand. Maar je moet op de velden, in de stadions, vreselijk je best doen om er ook werkelijk op het juiste moment bij te zijn. Dat vergt kwaliteit bij de voorbereiding, kennis op internationaal topniveau. Laat me duidelijk zijn, het is momenteel onvoldoende, zonder benul van wat sport op het hoogste niveau inhoudt. Omdat prestaties worden bepaald door voorzieningen en mensen komen de resultaten in gevaar.

Het honkbalstadion in Hoofddorp.

Het honkbalstadion in Hoofddorp.
Foto: © Rob Jelsma

Nu in Hoofddorp een bakermat voor succes is neergelegd, is een schreeuw nodig. Laat de mokkende gemeenteraad van Haarlemmermeer weten dat dit complex een leidende rol in Europa uitstraalt. Ver uitgaat boven een voorziening voor alleen een Nederlandse hoofdklasser. Laat het gelden als accommodatie van grote allure en druk gebruik in de contacten met de steeds zuiniger en terecht kritischer wordende koepelorganisatie NOC NSF. Prikkel de Italiaanse voorzitter van de wereldbond tot erkenning dat Nederland overal een grote stem heeft. Laat in Amsterdam, Rotterdam en Haarlem en waar dan ook het gevoel ontstaan dat concurrentie logisch is, maar benut de mogelijkheden in de polder om er ook zelf beter van te worden. Laat het WPT en de Honkbal Week Haarlem echt tijdig afdragen om de financiën rond het nationale team niet te laten stranden. En, in ieder geval, zorg voor een glanzende prestatie bij het Europees kampioenschap in september, maar maak vooraf veel meer drukte zodat sportend Nederland weet dat dit toernooi een van de belangrijkste van dit jaar is. De topsport agenda van NOC maakt er nog geen gewag van.

Ik heb het sterke vermoeden dat in honkballend Nederland – we zijn in 2015 weer  fors in ledental bij de bond teruggelopen – niet goed wordt begrepen hoe het water tot de lippen staat. De kans op het Olympisch ticket biedt een draai aan een fnuikende ontwikkeling. Wij zijn in Nederland lijdzaam, schrikken zo nu en dan wat op en dommelen dan verder. Zoals bij het bekend raken van de ranglijst met punten die de wereldbond hanteert. Ja Italië lijkt niet sterker, maar staat vreemd genoeg wel hoger en Tsjechië rukt verbazingwekkend op. De reden, men slaapt daar niet. Men organiseert, doet overal aan mee, sprokkelt punten. Nederland kan zo maar niet meer worden uitgenodigd voor de Premier 12, niet voor niets een toernooi voor de twaalf sterkste landen qua punten. Maar in de Premier 12 en World Baseball Classic (2017 in de VS) verdien je veel  geld om topsport te bekostigen. Dus moet je er bij zijn. Voor je het weet, droom je van Olympische status maar mis je de opgelegde kans om deel te nemen.

Training van talenten in het stadion in Hoofddorp.

Training van talenten in het stadion in Hoofddorp.
Foto: © Rob Jelsma

Van het hooghartig wegblijven bij Europese titeltoernooien bij de jeugd en daardoor geen plaats verdienen voor wereldkampioenschappen kan geen sprake meer zijn. Tsjechië laat al jaren zien hoe het moet. Organiseer zelf, voor onder de twaalf, onder de vijftien, onder de 23, het is goedkoper dan op reis gaan. Zijn er desondanks financiële hobbels? Licht de uitgaven eens grondig door, maak de begeleiding zuiniger. Ook honkbal  is een sport waarvan de kosten op het veld horen te liggen.

Honkballend Nederland moet begrijpen dat er veel beter georganiseerd moet worden. Harder moet worden gewerkt. Ik zag en sprak in Florida bij een vier weken-durend trainingskamp ook de nationale atletiektop met Dafne Schippers. Ik voelde de prikkels die uitgaan van een organisatie die zijn toppers laat gedijen en de talenten laat meegroeien. Er gaat een wervende werking van uit. De bakermat ligt op Papendal. Daar wordt hard gewerkt. Zoals honkballend Nederland nu kan, moet, vanuit Hoofddorp.

Tel af. Hoeveel dagen nog tot het Europees kampioenschap.? Waar ligt de blauwdruk voor Tokyo 2020. Is het perfect geregeld?

Theo Reitsma

Theo Reitsma werd in Nederland bekend als sportcommentator voor de NOS. In 2003 ontving Reitsma voor zijn journalistieke werkzaamheden de prestigieuze Zilveren Nipkowschijf. Reitsma was bovendien tussen 1999 en 2004 voorzitter van de Nederlandse honkbalbond KNBSB.

Deel dit bericht: Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page