Milan Post: ‘Een andere manier om de top te halen’

Het seizoen in de Minor League is vorige maand van start gegaan. Maar zonder Milan Post. De 22-jarige Nederlandse catcher besloot onlangs een punt te zetten achter zijn loopbaan als profhonkballer. “Om voorwaarts te gaan, moet je zo nu en dan moeilijke keuzes maken”, licht Post zijn keuze toe. De Nederlandse honkballer was twee seizoenen actief in de organisatie van Milwaukee Brewers.

Milan Post is altijd iemand geweest, die wist wat hij wilde. Dat was al zo toen op jonge leeftijd een horde scouts achter hem aanzaten. Maar ook toen op zestienjarige leeftijd bij hem reuma werd geconstateerd. Een jaar lang werd hij weggehouden bij het honkbalveld en kon hij zelfs maandenlang niet meer lopen. Maar Post verloor zijn droom om de top te halen nooit uit het oog.

Gediagnosticeerd met reuma kreeg zijn leven nog geen twee jaar na zijn revalidatie opnieuw een onverwachte wending. Met dank aan het Leo van der Karfonds verbleef de catcher een aantal dagen bij het instructional camp van Milwaukee Brewers. Tijdens die korte stage speelde hij zich in de kijker bij deze Amerikaanse proforganisatie. Het leverde hem eind 2013 uiteindelijk een contract op. Twee seizoenen lang speelde Post hierna voor Milwaukee Brewers in de Rookie League.

Vol vertrouwen

Maar ook in de harde wereld van het Amerikaanse profhonkbal wist Post precies wat hij wilde. “Ik had mijzelf beloofd, voordat ik dit onverwachte avontuur aanging, dat ik zou stoppen op het moment dat ik er achter zou komen dat ik niet meer vooruit ging.” En dat moment kwam, eerder dan verwacht. “Mijn Spring Training vorige maand ging boven verwachting goed. Ik speelde in een heel leuk team met jongens die hele goede vrienden van mij zijn geworden. Ik ben er vol vertrouwen vanuit gegaan dat ik het Low A-team zou halen. Ik had dit niveau aangekund en was mentaal klaar voor een volgende stap.”

Milan Post in actie voor Milwaukee Brewers.

Milan Post in actie voor Milwaukee Brewers.
Foto: © Phrake Photography

Het liep echter anders. “In de laatste week voor het einde van Spring Training kreeg ik te horen dat ik het team niet had gehaald”, vertelt Post. “Andere catchers waren vooral offensief gewoon beter”, stelt hij realistisch vast. Ineens werd Post geconfronteerd met zijn eigen voornemen. Stoppen, of doorgaan? Post: “Ik zou voor de derde keer naar extended Spring Training gaan. Voor de meeste jonge spelers zou dit geen probleem zijn, maar voor een 22-jarige derdejaars profhonkballer is dit niet het gehoopte resultaat. En dan moet je realistisch zijn.”

Post maakte een belangrijke keuze. Hij pakte zijn koffers en stapte op het vliegveld terug naar huis.

Andere kansen

Bijna twee jaar en vier maanden nadat Post officieel profhonkballer werd, zette hij eigenhandig een punt achter zijn profloopbaan. “Natuurlijk heb ik de beslissing niet direct genomen”, vertelt de inmiddels in Diemen teruggekeerde honkballer. “Ik heb met de hele staff gesproken, waaronder de farm-director. Ik heb hem gevraagd hoe mijn toekomst bij Milwaukee Brewers eruit zag. Of er een kans voor mij was om naar Low-A te gaan. Dat kon hij niet echt beantwoorden. Het zou afhangen van blessures of onverwacht slechte resultaten van andere catchers. Dat werkt niet voor mij. Als ik de top in het honkbal wil halen, moet ik zeker op de lagere niveaus simpelweg beter zijn dan de anderen. Ik wil geen fill-up speler zijn.”

In het Amerikaanse Phoenix werd Post zich ervan bewust dat er meer is dan een leven als profhonkballer. “Het voordeel wat veel Nederlanders hebben ten opzichte van veel Amerikanen, is dat wij naast honkbal ook veel andere kansen geboden krijgen om de top de halen. En dat drong steeds meer tot mij door naarmate ik langer speelde. In mijn jeugd droomde ik ervan om de Major League te halen. Dat is waar ik altijd hard voor heb gewerkt. Maar ik denk dat dit niet meer hetgeen was, waar ik hard voor aan het werk was. Ik werkte voor het succes.”

Extreem leerzaam

Milan Post in actie voor Milwaukee Brewers.

Milan Post in actie voor Milwaukee Brewers.
Foto: © Phrake Photography

Post vervolgt: “Ik zag honkbal op een dood spoor belanden en mijn maatschappelijke carrière in Nederland juist starten. Het alternatief werd voor mij een veel logischere keuze. Naast honkbal zijn er een heleboel andere mooie dingen, zo niet mooiere dingen. En deze bieden meer kansen op het behalen van succes en zekerheid dan profhonkbal. En om voorwaarts te gaan, moet je zo nu en dan moeilijke keuzes maken. Het is voor mij een andere manier om de top te halen. De reden waarom ik topsporter ben, was omdat ik niet op gaf. En dat doe ik nog steeds niet.”

Voor Post openen zich nu nieuwe deuren. “Ik heb de afgelopen jaren als extreem leerzaam ervaren. Deze ervaring zal mij heel ver brengen in mijn verdere carrière. Ook heb ik tegen mijn verwachting in ontzettend veel (goede) vrienden gemaakt. Dat is denk ik het mooiste van profhonkbal en van deze hele ervaring. Je maakt dingen mee, buiten het honkbal om, die je voor altijd bij blijven. Je komt op plekken waar je nooit zou komen, met mensen van wie je het nooit had verwacht. Ik zou dan ook iedereen aanraden om te gaan als het mogelijk is. Maar lieg niet tegen jezelf. Als je dit niet wil, is dit geen schande.”

Teleurgesteld is Post dan ook totaal niet. “Om succesvol te zijn in wat dan ook, heb je geen tijd om teleurgesteld te zijn. Je moet positief doorgaan. Ik heb extreem veel energie gekregen van deze keuze. En ik ben blij als ik de top haal, in wat dan ook. En ik denk dat ik dat ga halen op deze manier.”

Deel dit bericht: Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page