Dirk van ’t Klooster gekozen tot MVP

Dirk van 't Klooster: MV 2005

Dirk van ’t Klooster: MV 2005

Het Nederlands honkbalteam schreef in september geschiedenis tijdens het wereldkampioenschap honkbal. Niet verwonderlijk is het dan ook dat de bezoekers van de Nederlandse honkbalsite vooral hun stem voor de Honkbalsite Awards uitbrachten op de internationals. Grote winnaars werden Dirk van ’t Klooster en Sidney de Jong. Buitenvelder Van ’t Klooster werd door de bezoekers van deze site uitgeroepen tot Most Valuable Player van het seizoen 2005. “Ik ben vereerd”, is de eerste reactie van Van ’t Klooster op zijn uitverkiezing als MVP. 

Onder leiding van bondscoach Robert Eenhoorn werd in eigen land tijdens het wereldkampioenschap de kater van de Olympische Spelen weggespeeld. Grootmachten als Panama, Zuid-Korea en Puerto Rico werden opzij geschoven alsof Nederland niet anders was gewend. Pas in de halve finales kon de Oranje sneltrein tot stilstand worden gedwongen. Het resulteerde uiteindelijk in een historische vierde plaats op het WK.

Dirk van ’t Klooster was één van de spelers die met het Nederlands team deelnam aan de mondiale titelstrijd. Zijn selectie voor Oranje was onomstreden. In de Nederlandse competitie stak de buitenvelder van Neptunus met kop en schouders boven zijn concurrenten uit: hij eindigde met het beste slaggemiddelde, de meeste honkslagen, de meeste tweehonkslagen en de meeste gescoorde punten. Bovendien wist hij vijfmaal de bal het stadion uit te slaan. Niet voor niets werd Van ’t Klooster door de bezoekers van de Nederlandse honkbalsite uitgeroepen tot Most Valuable Player. Hij is hiermee de opvolger geworden van Gregory Halman en Glenn Romney, respectievelijk de MVP van 2004 en 2003.

All Star-team

International Van ’t Klooster werd niet alleen verkozen tot MVP maar kreeg bovendien voor het derde jaar op rij een plaats in het All Star-team van spelers uit de Nederlandse hoofdklasse. Slechts twee andere spelers wisten voor de derde maal een nominatie te verdienen. Behalve Van ’t Klooster zijn dit Harvey Monte en Sidney de Jong. Monte werd uitgeroepen tot beste rechtsvelder. Hij neemt daardoor plaats naast Van ’t Klooster, die de meeste stemmen kreeg als midvelder.

“Zoiets is natuurlijk een hele eer”, aldus Van ’t Klooster, die onlangs zijn club Neptunus inruilde voor het Haarlemse Kinheim. “Daar doe je het eigenlijk voor. Dan is het goed om te zien dat dit wordt erkend.” Van ’t Klooster kijkt ook zelf tevreden terug op het seizoen: “Voor het eerst heb ik met hout boven de .400 geslagen. Bovendien heb ik tijdens het WK de prijs voor de beste verdedigende speler gewonnen.” Toch gaat het voor de honkballer uit Hoofddorp niet altijd zo eenvoudig. “Ik heb mijn ups and downs”, weet Van ’t Klooster. Tijdens het EK ging het iets minder, maar tijdens het WK draaide ik dan weer een heel goed toernooi. Het ligt ook heel erg aan de vorm van de dag.”
Van ’t Klooster verbaasde vriend en vijand door aan het begin van het seizoen binnen korte tijd maar liefst vijfmaal de bal over de omheining te slaan. Iets wat hij al lange tijd niet meer had gedaan. “Ik dacht echt bij mezelf: waar haal ik dat vandaan? Dat had ik nog nooit gedaan.” Het is tekenend voor het seizoen van de buitenvelder. Hoewel hij Homerun King Ivanon Coffie voor zich moest laten gaan in het klassement van de meeste homeruns, prijkt zijn naam wel bovenaan de meeste aanvallende lijstjes. Zo sloeg hij de meeste honkslagen, tweehonkslagen en scoorde hij de meeste punten.

‘Pitchen mag je nooit meer’

Van ’t Klooster is dan ook een speler met veel kwaliteiten. Niet alleen aan slag en in het buitenveld. Hij kwam voor Pirates, Quick en RCH bovendien zelfs enkele seizoenen in de hoofdklasse in actie als werper. Van ’t Klooster: “Een keer na afloop van onze wedstrijd met RCH tegen Neptunus kwam ik in gesprek met Robert Eenhoorn. Hij was op dat moment de coach bij Neptunus en vertelde me: ik wil je graag bij mijn team hebben, maar pitchen mag je nooit meer!” Van ’t Klooster vertelt het lachend. Hij kan het goed begrijpen: “Ik werd in die wedstrijd aardig weggeslagen. Bovendien is het leukste van het spel ook het slaan”. Niettemin zou de buitenvelder zo weer de werpersheuvel beklimmen als het nodig is.
Voorlopig houdt hij het in ieder geval bij de rol als buitenvelder. En dan het liefste op de positie van rechtsvelder: “Daar heb ik de beste jumps”. Toch begon hij in de hoofdklasse niet als buitenvelder. Bij RCH bewaakte hij in eerste instantie voornamelijk het eerste honk. Pas na de komst van Robert John in het seizoen 1989 verhuisde de toenmalige coach Dave Daniëls Van ’t Klooster naar het buitenveld.

Daar bleek hij op zijn plek. Van ’t Klooster groeide uit tot één van de beste buitenvelders van de Nederlandse competitie. Mede hierdoor is hij nu door de bezoekers van de Nederlandse honkbalsite voor het derde jaar op rij verkozen tot één van de beste buitenvelders. Zijn opmerkelijke slagprestaties leverden hem dit seizoen bovendien de titel MVP op. Toch is Van ’t Klooster tijdens het seizoen niet bezig met statistieken. Integendeel zelfs. “Ik heb een bijgeloof”, legt Van ’t Klooster uit. “Op het moment dat ik me met mijn statistieken ga bezighouden, lukt het niet meer. Als mensen tijdens het seizoen over mijn statistieken beginnen, heb ik echt het idee van: hou je mond maar, ik wil het niet eens weten!”

Balen

Evenals Van ’t Klooster komt ook de naam van Sidney de Jong tweemaal terug in het overzicht met Honkbalsite Awards. De speler van het Nederlands team en van het Bussumse HCAW werd uitgeroepen tot beste catcher en beste aangewezen slagman. Hij is daarmee voor het derde jaar op rij verkozen tot beste aangewezen slagman. Zijn uitverkiezing voor beste catcher is echter nieuw. De afgelopen twee jaar ging deze eer naar Maikel Benner. De achtervanger van Neptunus, die onlangs de overstap maakte naar ADO, is hierdoor niet teruggekeerd in het All Star-team. Ongetwijfeld heeft dit er mee te maken dat de catcher vlak voor de start van het wereldkampioenschap afviel voor de selectie van het Nederlands team. En dat was natuurlijk niet gemakkelijk voor De Jong. “Maikel is een hele goede catcher en goede vriend. Daarom was het voor mij balen dat hij afviel”, vertelt de catcher van HCAW. “Natuurlijk is het mijn concurrent, maar tegelijkertijd ook mijn kamergenoot waar ik veel mee kon praten. Maikel is en blijft een hele goede catcher. Waarschijnlijk ben ik verkozen omdat ik een goed EK en WK heb gedraaid.”

Niettemin is De Jong erg blij met zijn twee nominaties: “Het is een hele eer. Voor mij betekent dit dat ik goed heb gepresteerd en daardoor het vertrouwen van de fans heb gekregen.” De Jong heeft wel een idee waaraan hij de uitverkiezing voor aangewezen slagman te danken heeft. “Ik ga bijvoorbeeld niet achter veel slechte ballen aan. Zo probeer ik ook vier wijd te pakken wanneer ik kan. Op deze manier probeer ik altijd in belang van het team te functioneren.” Als de international mocht kiezen tussen de positie van catcher, aangewezen slagman, of zelfs eerste honkman, een rol die hij dit seizoen ook heeft vervuld, dan is dat geen moeilijke. “Catcher”, bevestigt De Jong, “ik vind het namelijk heerlijk om het spel te overzien en betrokken te zijn bij elke pitch.”

‘Practice makes perfect’

Zijn verkiezing voor aangewezen slagman komt niet uit de lucht vallen. Zo werd De Jong vorig jaar al door de KNBSB uitgeroepen tot beste slagman uit de Nederlandse hoofdklasse. Ook dit seizoen bleek De Jong daadkrachtig met de knuppel. Zo sloeg hij tegen Italië, in de finale van het Europees kampioenschap, nog een grandslam-homerun, waarmee De Jong definitief de Italianen de nekslag toediende. Toch komt het volgens de HCAW-speler niet vanzelf. “Vanzelf gaat niets, ik moet er net als iedereen hard voor werken. En zelfs dan gaat het niet altijd even goed. Met het Nederlands team en HCAW werken we hard om het niveau zo hoog mogelijk te houden. Practice makes perfect, dus zal ik nog hard moeten blijven werken!”

Behalve Van ’t Klooster, De Jong en Monte wordt het All Star-team gecompleteerd met Diegomar Markwell (linkshandige werper), Rob Cordemans (rechtshandige werper), Percy Isenia (eerste honkman), Michael Duursma (tweede honkman), Ivanon Coffie (derde honkman), Raily Legito (korte stop) en Danny Rombley (linksvelder).
Van alle spelers uit de hoofdklasse kreeg derde honkman Ivanon Coffie de meeste stemmen. Daarmee was zijn uitverkiezing zonder enige twijfel. HCAW-speler Jurjan Koenen, vorig jaar nog als beste gekozen, volgt op grote afstand als tweede. Ook Percy Isenia en Rob Cordemans konden rekenen op veel stemmen. Isenia had hierdoor weinig moeite om zijn concurrent Jeffrey Arends (Sparta/Feyenoord) achter zich te laten. Voor de positie van rechtshandige werper volgden Cliff Foster en Jurjen Van Zijl (beiden HCAW) op ruime afstand van Cordemans.

Nek-aan-nek race

Linkshandige werper Markwell wist onder meer Patrick Beljaards en Richard Orman achter zich te laten. De strijd om de positie van tweede honkman was een stuk spannender. Aanvankelijk werd dit een nek-aan-nek race tussen Michael Duursma (Pioniers) en Evert-Jan ’t Hoen (Neptunus). Uiteindelijk wist Duursma, dit jaar vaste keus van bondscoach Robert Eenhoorn, de meeste stemmen te verzamelen. Derde werd Benjamin Dille van het Rotterdamse Sparta/Feyenoord.
Ook bij de keuze voor de positie van korte stop speelde het Nederlands team een grote rol. Voormalig Major Leaguer Ralph Milliard, twee jaar terug nog de beste, bedankte aan het begin van dit seizoen voor Oranje en moest het hierdoor in de verkiezing voor het All Star-team afleggen tegen international Raily Legito. Op de verschillende buitenveldposities gingen veel stemmen naar Danny Rombley, Harvey Monte en Dirk van ’t Klooster. Hierdoor streden zij op meerdere plaatsen in het buitenveld mee. Alleen HCAW’er Bas de Jong (rechtsveld) en Kinheim-speler Johnny Balentina (linksveld) wisten nog enigszins tegenstand te bieden.

Voor de nominatie van aangewezen slagman werden 25 verschillende spelers uit de hoofdklasse genoemd. Deze strijd ging echter vooral tussen Sidney de Jong, Neptunus-spelers Percy Isenia en Brian Larmonie, Tjerk Smeets (Amsterdam Pirates) en Balentina. Uiteindelijk was het dus De Jong die de meeste stemmen verzamelde.
Daarmee kent het All Star-team maar liefst zeven nieuwkomers ten opzichte van 2004. Dit zijn de werpers Diegomar Markwell en Rob Cordemans, catcher Sidney de Jong, eerste honkman Percy Isenia, tweede honkman Michael Duursma, derde honkman Ivanon Coffie en linksvelder Danny Rombley. Van deze spelers is het voor Markwell, Coffie, Duursma en Rombley zelfs de eerste keer dat zij door de bezoekers van de Nederlandse honkbalsite werden gekozen in het All Star-team.

Bekijk hieronder de uitslag van de verkiezing voor het All Star-team en MVP. De club achter de naam van de speler, is het team uit het seizoen 2005.

All Star Team 2005

All Star Team 2005

MVP 2005: Dirk van ’t Klooster (Neptunus)
Linkshandige pitcher: Diegomar Markwell (Neptunus)
Rechtshandige pitcher: Rob Cordemans (Neptunus)
Catcher: Sidney de Jong (HCAW)
Eerste honk: Percy Isenia (Neptunus)
Tweede honk: Michael Duursma (Pioniers)
Derde honk: Ivanon Coffie (Almere)
Korte stop: Raily Legito (Neptunus)
Linksveld: Danny Rombley (Kinheim)
Midveld: Dirk van ’t Klooster (Neptunus)
Rechtsveld: Harvey Monte (Neptunus)
Aangewezen slagman: Sidney de Jong (HCAW)